Liepāja, trzecie co do wielkości miasto Łotwy, położone w Dolnej Kurlandii, 220 km od Rygi nad wybrzeżem Bałtyku, jest miastem przemysłowym z portem wolnym od lodu oraz ogromnym kompleksem metalurgicznym (Liepājas Metalurgs). Druga połowa XIX wieku przyniosła szybki rozwój przemysłu i działalności z nim związanych. Dzięki bezpośredniemu połączeniu kolejowemu z żyznymi obszarami południowej i południowo-wschodniej Rosji, Liepāja (Libau, Lipawa) stała się nowoczesnym portem handlu zagranicznego na Bałtyku, specjalizującym się w eksporcie rosyjskiego zboża. Przed I wojną światową Liepāja była również największym rosyjskim portem emigracyjnym. Posiadała regularne połączenia transatlantyckie do Nowego Jorku i Halifaxu, a w latach 1906–1913 przez miasto przeszło około 330 000 emigrantów ze Wschodniej Europy w drodze do Nowego Świata i nowego życia. W wyniku tego rozwoju populacja Liepājy, która w 1863 roku liczyła zaledwie 9 970 mieszkańców, wzrosła do 64 489 w 1897 roku, a w 1914 przekroczyła 100 000 (więcej niż obecnie). Jednak w 1863 roku niemal 80% mieszkańców stanowili Niemcy, 16% Łotysze, a 3% Rosjanie. Zniszczona podczas II wojny światowej i następnie odbudowana, Liepāja w okresie radzieckim była całkowicie zamkniętym miastem – obcokrajowcom nie wolno było tu przyjeżdżać, a nawet mieszkańcy pobliskich wsi potrzebowali specjalnego zezwolenia na wjazd. Z powierzchnią 60 km² Liepāja jest położona pomiędzy przybrzeżnym Jeziorem Liepāja (Liepājas ezers) a Mor

Jarosław Swajdo http://www.jaroslawswajdo.pl/ 04.08.2014, 814 Wyświetlenia, 0 Komentarze · przetłumaczono automatycznie