Liepāja, de derde grootste stad van Letland, gelegen in Neder-Koerland, 220 km van Riga aan de Baltische kust, is de industriële stad met een ijsvrije haven en een enorm metallurgisch complex (Liepājas Metalurgs). De tweede helft van de 19e eeuw zag een snelle uitbreiding van de industrie en aan de industrie gerelateerde activiteiten. Met een directe spoorwegverbinding met de vruchtbare delen van Zuid- en Zuidoost-Rusland is Liepāja (Libau, Lipawa) de moderne haven voor de buitenlandse handel aan de Baltische Zee geworden, gespecialiseerd in de export van Russisch graan. Voor de Eerste Wereldoorlog was Liepāja ook de grootste Russische emigratiehaven. Er was een regelmatige trans-Atlantische scheepvaartdienst naar New York en Halifax; tussen 1906 en 1913 passeerden ongeveer 330.000 emigranten uit Oost-Europa de stad op weg naar de Nieuwe Wereld en het Nieuwe Leven. Als gevolg van deze welvaart groeide de bevolking van Liepāja, die in 1863 slechts 9.970 bedroeg, tot 64.489 in 1897 en tot meer dan 100.000 in 1914 (meer dan tegenwoordig). Toch waren in 1863 bijna 80% van de inwoners Duitsers, 16% Letten en 3% Russen. Vernield tijdens de Tweede Wereldoorlog en daarna herbouwd, was Liepāja in de Sovjetperiode een volledig gesloten stad; westerlingen mochten hier niet komen en zelfs dorpsbewoners uit de omgeving hadden een speciale vergunning nodig om binnen te komen. Met een oppervlakte van 60 km² ligt Liepāja ingeklemd tussen het kustmeer van Liepāja (Liepājas ezers) en de Baltische Zee. De stad kan worden verdeeld in twee delen: Nieuw Liepāja (Jaunliepāja) en Oud Liepāja (Vecliepāja), die gescheiden worden door het bevaarbare Handelskanaal (Tirdzniecības kanāls) dat van het Liepāja-meer naar de zee stroomt. Het bus- en treinstation bevinden zich samen aan het einde van Jaunliepāja, ten noorden van het stadscentrum, ongeveer 20 minuten lopen van de Trambrug (Tramvaja tilts). Beschrijving & Foto

Jarosław Swajdo http://www.jaroslawswajdo.pl/ 04.08.2014, 814 Weergaven, 0 Reacties · automatisch vertaald