W XVII wieku miasto Ventspils (Windau, Windawa) było znane jako centrum stoczniowe Księstwa Kurlandii, małego półniezależnego państwa w regionie ...

W XVII wieku miasto Ventspils (Windau, Windawa) było znane jako centrum stoczniowe Księstwa Kurlandii, małego półniezależnego państwa w regionie bałtyckim,

(ID 21307)

Liepāja, trzecie co do wielkości miasto Łotwy, położone w Dolnej Kurlandii, 220 km od Rygi nad wybrzeżem Bałtyku, jest miastem przemysłowym z portem wolnym od

Zespoły trakcyjne 312-103 przejeżdżają przez Maribor-Tabor w drodze do Dobovej.

Łotwa / Stationen / Verschiedenes

W XVII wieku miasto Ventspils (Windau, Windawa) było znane jako centrum stoczniowe Księstwa Kurlandii, małego półniezależnego państwa w regionie bałtyckim, które założyło swoje kolonie Gambię w Afryce Zachodniej i Tobago na Karaibach, a nawet planowało skolonizować Australię. Obecnie Ventspils (44 000 mieszkańców) jest miastem przemysłowym i najruchliwszym portem morskim Łotwy. Częściowo drewniany budynek dworca kolejowego znajduje się 2 km na wschód od centrum miasta, po drugiej stronie rzeki Venta. Opis i zdjęcie: lato 1999.

Jarosław Swajdo http://www.jaroslawswajdo.pl/ 04.08.2014, 1407 Wyswietlenia, 2 Komentarze * automatisch ÃŒbersetzt

Elektryczna lokomotywa 342-005 ciągnie pociąg towarowy przez Maribor-Tabor w drodze do portu Koper.

Elektryczna lokomotywa 363-026 ciągnie pociąg towarowy przez Maribor-Tabor w kierunku północnym.

2 Komentarze, Wszystkie komentarze

Stefan Wohlfahrt 9.8.2014 12:23

Bardzo ładne zdjęcie
pozdrawiam
Stefan

automatisch ÃŒbersetzt

Jarosław Swajdo 9.8.2014 14:48

dziękuję, cieszę się, że się podoba, pozdrowienia dla Szwajcarii (js).

automatisch ÃŒbersetzt

Liepāja, trzecie co do wielkości miasto Łotwy, położone w Dolnej Kurlandii, 220 km od Rygi nad wybrzeżem Bałtyku, jest miastem przemysłowym z portem wolnym od lodu oraz ogromnym kompleksem metalurgicznym (Liepājas Metalurgs). Druga połowa XIX wieku przyniosła szybki rozwój przemysłu i działalności z nim związanych. Dzięki bezpośredniemu połączeniu kolejowemu z żyznymi obszarami południowej i południowo-wschodniej Rosji, Liepāja (Libau, Lipawa) stała się nowoczesnym portem handlu zagranicznego na Bałtyku, specjalizującym się w eksporcie rosyjskiego zboża. Przed I wojną światową Liepāja była również największym rosyjskim portem emigracyjnym. Posiadała regularne połączenia transatlantyckie do Nowego Jorku i Halifaxu, a w latach 1906–1913 przez miasto przeszło około 330 000 emigrantów ze Wschodniej Europy w drodze do Nowego Świata i nowego życia. W wyniku tego rozwoju populacja Liepājy, która w 1863 roku liczyła zaledwie 9 970 mieszkańców, wzrosła do 64 489 w 1897 roku, a w 1914 przekroczyła 100 000 (więcej niż obecnie). Jednak w 1863 roku niemal 80% mieszkańców stanowili Niemcy, 16% Łotysze, a 3% Rosjanie. Zniszczona podczas II wojny światowej i następnie odbudowana, Liepāja w okresie radzieckim była całkowicie zamkniętym miastem – obcokrajowcom nie wolno było tu przyjeżdżać, a nawet mieszkańcy pobliskich wsi potrzebowali specjalnego zezwolenia na wjazd. Z powierzchnią 60 km² Liepāja jest położona pomiędzy przybrzeżnym Jeziorem Liepāja (Liepājas ezers) a Mor 
Jarosław Swajdo

Łotwa / Stationen / Verschiedenes

 1045 1024x559 Px, 04.08.2014